Highway biohazard

Voor mijn werk rijd ik ongeveer 50.000 km per jaar. Uiteraard maak je dan de nodig tussenstops langs ‘s lands snelwegen. Om koffie te drinken, een broodje te eten of om even te toileteren. Dat laatste is nogal een avontuur.

Mijn meest gereden route voert me over de A30. Daar heb je twee pompstations van BP tegenover elkaar. Op de heenweg stop ik bijna elke dag bij BP De Poel, op de terugweg dezelfde halt, maar dan aan de andere kant bij BP De Veenen. Ik ben er kind aan huis. Alles is er goed.. nee geweldig. De beste capuccino ever… superverse broodjes en werkelijk ongekend vriendelijk personeel. Bij De Poel ben ik sinds een tijd dan ook mayor op Foursquare. Naar de wc gaan bij beide BP’s is een genot. Spick en span zijn die. Net zo fris en schoon als thuis! Hell, het zijn de enige plees waar ik onderweg durf te gaan zitten voor een grote boodschap.

Als ik de kans krijg stop ik elders in het land ook het liefst bij een BP. Je weet gewoon dat de kans dat het sanitair in orde is groot is. Helaas ontkom ik er niet aan om ook bij andere pompen een toiletbezoek in te lassen. Wat je daar soms aantreft tart alle grenzen der waarschijnlijkheid. Texaco echter spant de kroon als het aankomt op vervuiling. En het gekke is… dat dit blijkbaar ook landelijk is. Gisteren was het weer raak.

Met hoge nood rijd ik de bewuste Texaco binnen. Met frisse tegenzin (het enige frisse aan dit gebeuren) loop ik om het gebouw heen.. De deur van het herentoilet doet aan de buitenkant al het ergste vermoeden. Verveloos, slecht sluitend en vol met grafitti. Dan het portaal. WC papier ligt op de grond in een plas onbestemd vocht. De pisbakken zien eruit alsof er een bende Cliniclowns net met geel-oranje confetti heeft gestrooid. Twee gapende, met poema vlekken getooide stukken beschadigd porcelein. De piemelrichtmatjes met voetbalgoaltjes staan rechtop dubbelgevouwen in het water.. peuken, kauwgom en schaamharen hangen tesamen feest te vieren in het vergeelde, eens witte doeltje. De spetters zitten tegen de zijkanten van de gehavende scheidingsschotten. Dan de doorspoelknop. Nat. Vies.

Een penetrante lucht van gemorste urine dringt diep mijn neus in. Onbeschrijflijk goor. Ammoniaklucht die ik ken van de boerderij. Uit de varkensstal wel te verstaan. Ik besluit om me maar op te sluiten op het gewone toilet aldaar. Daarvoor moet ik eerst langs een vrachtwagenchauffeur uit het oostblok, die zichzelf aan het wassen is voor de wasbak. Met een washand staat hij in zijn joggingbroek door zijn naad te raggen. Op de handdroger staat een deodorantstick. Er hangt een vod van een theedoek over het dichtstbijzijnde piesschot. “Die zal ook wel door de naad gaan..” denk ik nog.

Dan de deur opentrekken van het toilet. Zelfde drama. Een natte vloer. Een wc-rol houder met bruine smeltsleuven van sigaretten. Gaten met half uitstekende pluggen op de plek waar de vorige heeft gehangen. Dan de pot. Uit fatsoen wil ik de bril omhoogzetten maar die ziet eruit als een organisch kunstwerk. Bij gebrek aan wc-papier om het vette ding aan te pakken besluit ik toch maar om goed door de bril heen te mikken.

De aanblik in de pot is ook ontluisterend. Smerige bruine bonken die duidelijk moeite hebben om afscheid te nemen van het porcelein. Dat men de wc-borstel niet pakt snap ik. Die heeft zich namelijk vermomt als reuzen pindarots.

Plassen en niet kijken, adem inhouden. Met mijn elleboog de spoelknop indrukken. De gebroken tegeltjes… de vette voegen en de afgetrapte deur met grafitti in Edding aangebracht negeren… eruit!

Handen wassen! De chauffeur heeft inmiddels zijn cabine opgezocht en zal duidelijk opgelucht zijn geweest, getuige het groene souvenir wat zich lillend in de wasbakafvoer bevindt.

Hell. Natuurlijk is de zeep op.. beter gezegd.. je kunt je handen openhalen aan de afgebroken greep van de dispenser. Dan maar alleen water gebruiken. Naast de wasbak de handdroger. Daar komt een lauw briesje uit. Niet genoeg. Handen maar aan de jeans afvegen dan…

Het mooiste is dat er een lijstje hangt met een schoonmaakschema. Keurig afgevinkt! Volgens het rooster is het toilet een uur of twee voor mijn komst nog geïnspecteerd en gereinigd. De staat waarin alles verkeert wijst echter anders uit…

Helaas zijn 9 van de 10 Texacotoiletten waar ik kom er in meer of mindere mate zo aan toe. A bloody shame. Een toegepaste truuk onder avondmedewerkers is ook om de toiletdeuren op slot te draaien. Een paar keer heb ik al te horen gekregen: “het riool zit verstopt..”. Is me nog nooit bij een andere pomp overkomen.. toeval?

En weet je, Texaco… het gevolg is, dat als ik jullie stations kan vermijden, ik dat doe. Ook om te tanken. Het staat me tegen. Bah!