Vroeger

Vroeger.
Vroeger was ooit nu.
Vroeger was ooit straks.
Vroeger was ooit de toekomst.

Nu is een momentopname.
Straks is al in zicht.
De toekomst is waar we op hopen.

Vroeger was alles beter.
Ooit was nu alles beter.
Ooit zou het straks beter zijn.
Ooit zou het in de toekomst het beste zijn.

Nu is vroeger beter.
Straks is nu beter.
In de toekomst zal alles van toen beter zijn.

Het is dus allemaal gelul.

Leef nu. Denk niet dat vroeger beter was.
Denk ook niet dat het straks beter zal zijn.
En vergeet de toekomst die zo ver weg ligt.

Leef nu. Je maakt het zelf het beste.

Ofwel: probeer maar eens met je draaischijftelefoon een sms te sturen naar de Shoarmabezorgservice die nog uitgevonden moet worden. Nee je kon zelf friet halen, in je slecht verwarmde autootje in de winter, de voorruit bevroren aan de binnenkant en geen fleece handschoenen om het warm te houden. En die 6000 camera’s die je vandaag de dag passeert als je in je met stoelverwarming uitgeruste auto met climate control naar de MacDrive rijdt, die zijn peanuts vergeleken met de in onze nek geïmplanteerde chips over een paar decennia. Normen en waarden zijn ook maar wormen en maden als het erop aan komt. Regulatie door het dorp zelf toen, of liever door de overheid nu? Wat maakt het uit. Die heerlijke, authentieke smaak van Bros vroeger… die we zo lekker vonden. Verneukt door de uniformiteitsdrang van de grote overkoepelende snoepgigant. Maar zouden we nu een Bros van toen aan onze kinderen voeren, dan spuugden ze hem subiet uit.

Mijn kinderen zullen later met weemoed terugdenken aan snoepgoed wat ze hun kinderen niet meer kunnen presenteren, net zoals ik denk dat snoep van toen met kleurstoffen die je sneller lieten lopen lekkerder was. Het zit tussen de oren mensen. Godzijdank is er echter één ding wat toen was, nu is en altijd zal blijven… die buttugly Mephisto schoenen. Niet uit te roeien.

(naar een blogsuggestie van Esther dus)