Archive for the Auto Category

Bricklin

Posted in Auto, Goud van oud, Merken with tags , , on januari 23, 2015 by vandraeckensteijn

Ik moet even iets delen. Iets over auto’s. En voordat jij, “auto’s doen me niets” lezer, wegklikt, wil ik even zeggen dat je misschien na het lezen van dit stukje je eigen auto meer gaat waarderen.

In mijn zoektocht naar onderdelen voor mijn Cadillac stuitte ik op een Amerikaanse autospecialist, die een leuk wagenpark heeft staan. Al bladerend door de klassiekers, kwam ik een auto tegen die ik nog nooit gezien had, laat staan ervan gehoord.

De Bricklin sportscar
What’s in a name? Brick=baksteen. We hebben het hier over een jongensdroom van Malcolm Bricklin, die begin jaren ’70 besloot om een auto te ontwerpen. Om er zeker van te zijn dat hij met lage productieaantallen toch rond kon komen, moest het een prijzige sportwagen worden. Hij ontwierp een lichtgewicht buizenframe en ging op zoek naar duurzaam beplatingsmateriaal. Dat moest kunststof worden. Zijn oog viel op het materiaal waarvan douchebakken gemaakt werden. Aangezien nog niemand dat gebruikt had in een auto, was hij uniek in deze keuze. De panelen werden versterkt met stalen platen en voila: duurzaam.

Een exotisch koetswerk rolde van de tekentafel… en bij zo’n uitstraling hoorde natuurlijk een dikke motor. Alle techniek werd geleend bij Ford en een flinke V8 moest de Bricklin de bricks uit de weg laten trekken. De auto werd door investeerders gefinancieerd, wat natuurlijk prachtig was, ware het niet dat de heren geldschieters haast hadden. Het gevolg: de Bricklin werd veel te vroeg en onder zware druk op de markt gebracht. De dag dat de eerste klanten hun bestelling konden afhalen, was meteen de dag die het einde inluidde voor dit excentrieke sportautootje…

Wat was er mis
Om te beginnen lieten veel klanten hun Bricklin bij ophalen gewoon staan, vanwege de enorme kieren in het koetswerk. Scheve naden, grote spleten, over elkaar schurende plaatdelen… Geen Bricklin was hetzelfde en de panelen waren te vervormbaar.

Degenen die hem wel meenamen, kwamen er al snel achter dat de bestuurdersstoel niet goed af te stellen was. De afstand tot het sportstuur was zo groot, dat veel bestuurders met kussens in de rug moesten rijden om bij het stuur te komen. Dat zelfde stuur was klein en dik, een echt sportstuur uit die tijd. Helaas blokkeerde het ding het totale zicht op het instrumentarium. Een Bricklinrijder weet nooit hoe hard hij rijdt. Of de politie dat als excuus accepteerde, is de vraag.

Dan de dikke V8. De layout en het formaat van de motor maakten dat na een snelle rit de boel niet snel genoeg afkoelde onder de douchebakmotorklep. Het gevolg: bij terugkomst van het boodschappen doen, kon het zijn dat je de auto met een gesmolten neus aantrof…

De uitsmijter (opsluiter)
De echte klap op de vuurpijl was echter het probleem wat bezitters hadden die zelf meer dan 80 kg wogen en alleen in de auto zaten. De vleugeldeuren van de auto blokkeerden in hun sloten als gevolg van scheeftrekken van de auto, door het gewicht van de bestuurder en de onbalans. Kon je meteen naar de brandweer rijden om je uit de auto te laten zagen.

De staat waarin Malcolm Bricklin zijn sportwagentje bouwde, verbood hem op een gegeven moment om zijn werkzaamheden voort te zetten. Verder dan de Bricklin V2 is hij niet gekomen.

Morgen ga ik naar dat bedrijf om onderdelen te halen. Daar ga ik die Bricklin eens goed bekijken en me alle ellende voorstellen die mensen ermee hadden. En genieten van het feit dat er een gek was die zich niet liet tegenhouden.

Bricklin. Dus.

bricklin

A quick and dirty tourist guide to The Netherlands

Posted in Auto, Eten & Drinken, Fantasie, Goud van oud, Nieuws, Persoonlijk with tags , , , , , , , , on mei 7, 2012 by vandraeckensteijn

Welcome to The Netherlands, or “Holland” as some of you prefer to call our little country. Most probably you are packed with brochures covering the things which are worth seeing. Of course you can visit those places, but be warned: like any other tourist information, those brochures cover the things you actually already know. Why not get rid of those rusty images of the Netherlands? Here’s the truth about us:

Drugs

We have plenty of that. In fact, we are notorious for our “coffeeshops”. Tourist attraction number 1 if you are into some sedative pleasure. Here’s the joke: the dutch are allowed to grow some cannabis for home use, are allowed to posess it for own use and we will not be arrested for buying it. It’s legalised. Legalisation is a good thing. But: new law prohibits tourists from buying it. We are all waiting for a new kind of ID which allows dutch citizens to buy the stuff in the place where we live. That’s because our local governments don’t want drugs tourism anymore. Because you obviously can’t handle shit. Anyway, there are plenty smartshops around, which sell mushrooms. Hell, you even might end up in the newspapers as a fat headline, when the firedepartment scrapes your debris from the pavement. Every year some tourists overdoing mushrooms and lsd take a free jump out of the hotelroom window, fully confident of their flying capabilities. Well, I guess it IS a rush, be it a short one. Be warned about the cannabis on offer: it is very strong, if you are not a regular user, it’s wise to use it with care.

Drugrunners

Now here’s another thing which will astound you. If you are considering coming to us by car and are planning to cross the southern border, you are in for some action in Limburg! The Limburgian drugdealers are so worried about you that they are more than happy to come to you instead of being visited. If you are followed by fast compact cars with tinted windows, you are in the luck! They will overtake you, make you stop and then they offer you their drugs for sale, whilst holding their gun point blank to your head. Now there’s an offer you can’t refuse! There you are, in your mpv, 70 years of age and you find yourself buying heroine or cocaine. Well, there is a first time for everything, hey! Just don’t get caught with it, because THOSE drugs are NOT legal. You’d better use it up all at once or ditch it somewhere.

Typical dutch

Tulips, cheese and wooden shoes. That’s us. Well, that’s what your brochure wants you to believe. We don’t wear wooden shoes anymore. Some farmers still do, but somehow we managed to get used to normal footwear. Tulips are our national pride. Tulips find their origin in the Arab world. Most dutch don’t know that. Alcohol, another thing. We have a proud history of making Jenever and beer. Like tulips, alcohol originates from the Arab world. As does the coffee we are so proud of. So, if it wasn’t for the Arabs, we would not have anything to brag about. Shameful that nowadays we are xenofobic and a vast group of dutch people would rather see some of our fellow citizens leave on the first plane out.

Dutch food and drinks

Did I mention cheese? Yes I did. Historically speaking, Alkmaar is our main cheese  city. We do have wonderful cheese. It doesn’t come cheap, but buy it and you are in for a treat. Unless you buy frozen food to prepare at home. Big chance you are presented with “analogue cheese”, as we call it. We are master in designerfood. We also like to fuck up food. The only reason why you can buy it and eat it, is because our health department can’t prove any relation between sudden death and the stuff we eat. Analogue cheese is an artificially made cheese, mainly consisting of grease.

We do not have fine cuisine. Typical dutch dishes are varieties of “stamppot”. How to explain stamppot.. well.. imagine a big bucket of cooked potatoes, cooked veggies and some chopped and fried bacon (with liquid fat and all). Now mash the shit by stamping on it. You can repeat this with any vegetable you like and voila, another stamppot created! Usually eaten with typical dutch smoked saucage, called “rookworst”, translated “smoke wurst”. Very nice and guaranteed to keep you going!

Snacks. We are big at snacks. Our meat industry is the best icon of dutch cheapness. Every snack you buy at a snackbar contains “separator meat”. Here’s how they do it: after the meat factory used every normal piece of meat, there are only bones with scrap left. These bones are put in a giant centrifuge to separate the last pieces of meat from it. At the end of the separation line, a thick, grey bulk of goo is coming out. That’s the meat which will be used in making our fine “frikandel”, “kroket” and “steamed meatball”. Now there is actually nothing wrong with it. It tastes good! Some German snackbars near the border sell our frikandel because of the many dutch customers visiting them. In some cases there is a general health warning written in German posted on the wall, to inform Germans about the poor quality of ingredients in the rod of meat we are so proud of. Picky people, those Germans 😦

You might want to experience “eating out of the wall”. That’s typical dutch too and very efficient when you are in a hurry. Imagine a wall with little glass doors. Behind every door lies a deepfried snack, waiting for a hungry stomag. They are kept warm in their cosey compartments. You flick a € 2,- coin in a slot and jerk the handle on a door of choice. Instant fulfillment! Now keep in mind that some of those snacks were waiting for hours until you came along. So, they are not crispy anymore and if you are lucky, luke warm. If you are sober, that might be disappointing. But: if you are pissed with booze and totally out of control, nothing will satisfy your hunger more than a piece of fat, salty, luke warm meat which won’t burn your mouth. Did I tell you we are a rather efficient nation? Now you know!

The dutch are very adaptive when it comes to food. In fact, we don’t mind at all buying contaminated food. 90% of the raw chicken on sale contains the germ salmonella. Deadly when you are infected with it when your body’s resistance is low. Elderly people and little kids could actually die from raw chicken. Hell, it is contagious to a level that you have to desinfect your kitchen and kitchentools.

When you order a beer, do not mistake the glass of beer we serve you for a sample. It actually is what you get for that many euro’s. Getting drunk means you have pay up.

We do have good tasting beer however. And our coffee is great too! Unless you are in a joint where they serve Senseo. Then again, Senseo comes closest to the surrogate coffee they made during World War 2. So historically speaking, you are in for a treat.

The Germans

Speaking of World War 2, when you visit Holland in summer, you will notice many Germans on the road. Every year they invade us again, some sort of reenactment. BMW, Mercedes, Audi and Volkswagen with black and white numberplates. Behind their cars they tow big caravans. On their way to the dutch coast. That’s where they dig holes. On the beach, on the lookout for English tourists coming in by boat, I guess. It is inevitably in their nature to defend Europe from any British invasion. We should be thankful for that. Be aware that when your neighbour on any camping is German, you have to respect borders. They are somewhat territorial in their claims to the piece of soil they rented for their caravan.

On the road

We do not know how to drive. Period. On dutch highways, it’s survival of the fittest. Expect us to overtake you on every possible side and you are good. Prepare yourself for a shock when you visit the toilet in a gas station. Hell on earth! Not as bad as the toilets found on French highways, but they come close. BP has the cleanest ones, just so you know. We have no patience with lost tourists in cars. Stay cool. We will not run you over, we just honk the horn at you and gently extend a middle finger when you are searching for a place to park. No harm done there.

Instead of spending your money on a live show in Amsterdam, just watch us being fucked over and over at the gas station. Our petrol prices are criminally high and 75% of what you pay for a gallon slips directly into the greedy pocket of our government.

We let that happen. Dutch people are like lemmings. We let them push us over the cliff and die smiling. Alcohol, tobacco, petrol… prices rocketed skyhigh because of taxes.

Sex industry

Speaking of taxes.. Did you know that prostitution is illegal in most dutch cities but is silently tolerated? To make things even better: the prostitutes have to pay taxes!!! Yes! That’s us! The Netherlands in all it’s glory. We forbid prostitution and on the fly we let the people working in that business pay taxes. Now, how’s that for efficiency?

Our heritage

You know the dutch invented slavery, do you? Once we were a proud people of colonists, that’s how we got those nice tobaccoes, spices, coffee and tea. Unfortunately, in the Golden Age, those goods were harvested by slaves. We are not proud of it and seriously, we would rather not be reminded of that black page in our history. You won’t find any museum on the subject either. But: we did keep slavery alive, just to stay in touch with the past. Walk into any Aldi Supermarket and you will see people working for minimum wages but being pushed to the brink of what still is decent. And you can shop on the fly too! Much cheaper than visiting a museum and your groceries are affordable too. Then again, everything you buy there is German.

If you are still with me, then you are prepared enough to visit us. I did not mention our dogshit problems on pavements. I did not mention our crappy public transport. There should be something left to discover, right?

Have a nice stay.

Lethal Weapon

Posted in Auto, Niet door de beugel, Persoonlijk on april 18, 2012 by vandraeckensteijn

image

Een BMW X5 in handen van een fietsmoeder is net zo dodelijk als een kleuter een doorgeladen M16 geven. Met een angstige blik in de ogen manouvreren ze het slagschip op goed geluk tussen al dan niet levende hindernissen door, geen flauw benul hebbend waar het vehikel begint en eindigt. Alsof ze op de rug van een hondsdol Nijlpaard een dressuurpiste door moeten.
De parkeerplaats bij school in dit dorp is de reden waarom er mannen zijn met stereotype denkbeelden over autorijdende vrouwen.

De perfecte bocht en alles kwijt zijn

Posted in Auto, Persoonlijk with tags , , , on april 13, 2012 by vandraeckensteijn

Zo’n ochtend dat je wakker wordt met dezelfde gedachten en zorgen als waarmee je naar bed ging. Gewoon een vol hoofd. Veel mensen die een plekje hebben in de grote gedachtenmolen… file in de pijplijn naar de processor van de grijze massa.

In de auto alle zeilen bijzetten om op het verkeer te letten, omdat ik met veel te veel dingen tegelijk bezig ben in mijn koppie. De bekende automatische piloot. Dan komt dat zeldzame moment…

De aansluiting van de A50 op de A12 wordt gevormd door een bocht naar rechts die naar beneden loopt, scherp is en lang duurt. Normaliter is het een circus van remmen en bijsturen, mede door voorgangers die in een kettingreactie op de rem stampen. Vandaag echter niet…

Iedereen had de juiste snelheid en de juiste afstand. De lichte afdaling maakt dat de auto terugschakelt naar alleen elektrische aandrijving. Dat geeft een ander gevoel bij het rijden. Vloeiender. Het stuur precies goed ingedraaid. De juiste muziek aan (trance, Best of Yakuza, Jazpers Mix).. Dan in de bocht de realisatie, latent, dat je één bent met alles. Geen jeuk, geen pijn, genieten van een soort vlucht die eindeloos lijkt te duren maar in werkelijkheid seconden duurt.

Niet hoeven bijsturen. Niet hoeven remmen. Geen gas hoeven geven. Muziek waarvan de beat de hartslag van de auto lijkt en op het ritme van je eigen hart lijkt te kloppen. Alles gaat vanzelf en zelfs met de voorbijsuizende bomen voel ik een connectie.

Geen gedachten. Alleen maar wolken in mijn hoofd. Geen zorgen, geen drukte. Alleen het zijn. Een moment van perfectie wat slechts seconden duurt, maar waarvoor ik dankbaar ben dat ik het me realiseer. Eerst in de vorm van een soort euforie, de bocht uitkomend in de vorm van een diep besef.

En dan het mooiste moment. Mijn hoofd is leeg. In de goede zin van het woord. Ik blijf in de flow hangen. Dat geeft een gevoel van geluk waar geen drug tegen op kan.

Dat is een on the road blogje waard. Mijn vaste capuccinostopje.. de lieve schat die hem elke ochtend intapt hoort mijn bestelling en kijkt me aan, vraagt: “waar zit jij jongen?”

Way out there. Free as a bird schat.

Zweverig dit? You bet. Maar ik ga deze flow vandaag lekker vasthouden, heb ik me voorgenomen. Ik wens jullie hetzelfde gevoel en een prettig weekend.

XOXO
Jan

image

Tesla Roadster spotted in the wild…

Posted in Auto, Nieuws, Persoonlijk, Uncategorized on oktober 7, 2011 by vandraeckensteijn

Soms zijn er momenten die een file de moeite waard maken. Gisteren was zo’n moment. Al kruipend door het verkeer richting de Randstad (dat doe ik dan 100% elektrisch in mijn Lexus ct200h) viel mijn oog op een knaloranje sportauto rechts… Ik kon mijn ogen niet geloven. Een heuse Tesla Roadster!

Volgers van mijn blog weten inmiddels dat ik iets heb met elektrisch aangedreven auto’s. Eerder plaatste ik al een blog over de Chevrolet Volt en de Opel Ampera. Het feit dat 100% elektrisch rijden nu ook echt kan, geeft me kriebels. Positieve kriebels. Dat ik in mijn Lexus nog half aangewezen ben op benzine, zint me dan stiekem ook niet.

De wereld is op autosalons overspoeld met prototypes van elektrische voertuigen. Slechts weinigen hebben de productie gehaald en de autojournalistiek heeft op bijna elk model wel iets aan te merken… “te traag..” “te weinig actieradius..” zijn veel gehoorde klachten. Er is echter ook een aantal elektrische droomauto’s dat daadwerkelijk het levenslicht zag.
Daaronder dus deze Tesla Roadster. Om even met de grasmaaier voorbij te komen:

-100% elektrisch aangedreven dus emissievrij
-Actieradius circa 400 kilometer op accu’s
-Acceleratie van 0-100 km/u in 3,7 seconden…

Jawel. In 3,7 seconden! De kracht die vrijkomt bij het intrappen van het pedaal is direct beschikbaar. Genoeg om elke bezitter van een benzineslurpende, dertien-in-een-dozijn ogende Porsche “whatever number” de kak voor de ogen te rijden en zijn libido neer te maaien met een machinegeweer.

Volledig enthousiast cirkelde ik een beetje om de Tesla heen in de file. De Tesla heeft iets weg van de Lotus Elise.. in de verte.. geen wonder, aangezien Tesla voor het bodywerk de hulp van Lotus heeft ingeroepen. Toch delen beide auto’s nog geen 7% van de onderdelen. Een lean and mean racing machine is het…

Bij het zien van de richtingaanwijzer van de Tesla, klaar om een benzinestation aan te doen, bedacht ik me niet. Er achteraan! Kijken of de bestuurder bereid is om wat tekst en uitleg bij de auto te geven en alles eens van dichtbij te laten bekijken. Achter het stuur zit een alleraardigste dame. Bij nadere introductie bleekt het om niemand minder dan social media coryfee Marloes Pomp te gaan. Naast bestuurster bleek ze ook de eigenaresse van de auto te zijn. En meer dan bereid om een gepassioneerd verslag te doen over haar bolide.

Mijn eerste vraag: “Waarom een Tesla?”. Antwoord: “Omdat het kan.” Wat me goed doet is dat de Tesla duidelijk als auto voor elke dag gebruikt wordt.
“Het feit dat je gewoon emissievrij van A naar B komt en dan ook nog op deze manier… dat is geweldig” vertelt ze vol vuur. Op mijn vraag hoe het zit met oplaadpunten in Nederland, zegt Marloes: “Het wordt beter. De bottleneck zit hem op dit moment nog in de ongestandaardiseerde betaalsystemen die gepaard gaan met dergelijke laadpunten. En soms een stekker die incompatible is…”De laadpunten schieten in Nederland inderdaad als paddenstoelen uit de grond. Zelf ging ik er vanuit dat alles daaromtrent volgens dezelfde standaarden geregeld is. Dat is dus niet het geval, zo blijkt..“Sterker nog.. ik krijg wel eens een boete voor onbetaald laden!” grapt de eigenaresse van de bolide. “Dan bel ik naar de gemeente en zeg ik ook gewoon waar het op staat… zorg dan dat ik KAN betalen op een normale manier..”.

Het is duidelijk dat 100% elektrisch rijden nog in de kinderschoenen staat als het aankomt op perifere omstandigheden. Maar niet als het op techniek en fun aankomt. De Tesla Roadster is een volbloed sportauto die een ongekende rijervaring oplevert. Het grootste verschil met normaal rijden zit hem in het ontbreken van schakelmomenten en motorgebrul. Motorgeluid is dan weliswaar een onderdeel van de beleving van accelaratie, maar ook alleen maar omdat we dat gewend zijn. Een start in een Tesla heeft meer weg van een traploze lancering. Wie van snelheid houdt ziet daar ZEKER de funfactor in.

Tot slot vraag ik Marloes hoe lang ze de auto al rijdt. “Oh, al een tijdje..” zegt ze.. “ik heb de volgende al op het oog..”. Natuurlijk wil ik weten welke auto dat is… “De Fisker Karma..” is het antwoord. I rest my case here…

Bij deze hartelijk dank voor je sympathieke medewerking en je gepassioneerde uitleg Marloes! See you on the road.. (zonder file zal ik letten op een oranje streep die links voorbij trekt).

Schaamtevol moment…

Posted in Auto, Niet door de beugel, Persoonlijk on januari 19, 2011 by vandraeckensteijn

Soms speel je de hoofdrol in je eigen Sire-commercial. Dat had ik dus vanavond… Dag zoveel waarop ik overgewerkt heb, ditmaal niet om 22.30 uur in de auto naar huis, maar om 20.00 uur. Op zich nog netjes, voor mijn doen. Lekker in het Toyotaatje de snelweg onveilig makend, land ik aan bij één van de benzinestations langs de route. Op de automatische piloot koop ik daar een blikje RedBull light, om mezelf een beetje pep te geven. Voor het wegrijden check ik de mail nog even… Check ik twitter nog even… de werkmail nog… En zo onnozel als het maar kan, met de kop ergens in Timbuktu start ik de auto, geef een dot gas en spurt de invoegstrook op.

Lekker gasgeven. Lekker snel naar huis. In mijn linkerspiegel zie ik een auto naderen, maar die zou wel naar links gaan om plaats te maken voor me, dacht ik nog. Mis. De auto gaat niet naar links, remt niet af, geeft geen gas bij. Hij blijft naast me hangen… Hoe irritant! Een echte eikel! Voor me houdt de invoegstrook al snel op. “Wat wil je toch, lul!” roep ik, alsof lul me horen kan. In een fractie van een seconde besluit ik in ieder geval om NIET te gaan remmen en achter dat konijn te gaan hangen. Daarvoor hebben we geen sportknop in de auto hè! Testosteron gemengd met adrenaline, wat benzine en een 650 volt op de wielen doen de truuk. Met brullende motor trek ik de auto rechts voorbij de dwaas die me zit te belemmeren.

Tevreden raas ik verder… totdat mijnheer de uilenbal weer achter me zit. Met het gore lef om met grootlicht op mijn bumper te kleven. Gas! Gas! Maar mijnheer de koekepeer geeft ook gas. Met 150 per uur komt hij WEER links naast me razen. Ik kijk strak naar binnen bij hem en probeer of de grip of death van Darth Vader ook in het echt werkt. Nada. En maar gebaren die ellendeling. Vervolgens gaat hij voor me rijden en doet de polka op zijn rempedaal. Het wordt rood voor mijn ogen! WEER links ervoorbij, het liefst had ik het gaspedaal zo diep ingetrapt, dat hij door de bodem ging en een vuurspoor over het asfalt zou trekken.

Eénmaal weer voorbij deze überarschloch denk ik dat hij zijn lesje wel geleerd heeft. Nee hoor. Komt-ie weer opzij… weer inhalen.. weer die gebaren.. Dan doemt er een parkeerplaats op en verdomd: manneke pis zet zijn richtingaanwijzer uit! Hij draait de parkeerplaats op en ik denk: “VERHAAL HALEN en WEL NU!”.
Er achteraan dus! De auto stopt en ik parkeer achter hem. Kokend van woede stap ik uit. “Die gozer heeft een deathwish”, denk ik nog. Hij draait zowaar zijn raam omlaag.

“Mooi, een ouwe vent!”, dacht ik. Dat maakt het al iets veiliger om eens flink spierballentaal uit te kramen. Met de handen op het dak van zijn auto leunend, buig ik me voorover en zeg snerpend: “Zeg Pipo, waar zijn wij in GODSNAAM mee bezig?!!”.

Het ouwe baasje vertrekt geen spier.. kijkt me strak aan en zegt, ijzingwekkend kalm en droog:

“Wij zijn al 15 minuten bezig u duidelijk te maken dat uw autolampen niet aan zijn…”

Goed. Ik voelde me alsof ik in het Rijksmuseum, met een kop koffie in de hand,  dwars door De Nachtwacht gestruikeld was.

“Dankuwel… en.. sorry he..” piepte ik. “Geen probleem! Fijne avond verder”, zei de mijnheer, draaide zijn raam weer omhoog en reed kalm verder.

Van Draeckensteijn gaat voor groen

Posted in Auto, Merken, Persoonlijk on januari 8, 2011 by vandraeckensteijn

Het is dinsdag, de eerste week van het nieuwe jaar. Vandaag levert de lease maatschappij de officiele voorloopauto af, in afwachting van de bestelde Lexus. In november vorig jaar moest ik na 3 jaar afscheid nemen van de Dodge Avenger, de auto waar ik met hart en ziel aan verbonden was. Dat deed pijn, lezers van dit blog weten hoeveel. Van november tot deze bewuste dinsdag heb ik rondgereden in een Peugeot 307sw, een auto waar ik niets mee had.

Toyota Auris Hybrid

De Lexus ct200h die in bestelling staat, is een hybride auto. Veel hoongelach viel me ten deel toen ik, de USA car freak, aankondigde hybride te gaan rijden. Zoals eerder geschreven op dit blog, hybride rijden is voor mij het opstapje naar 100% elektrisch rijden. De Opel Ampera die eind dit jaar uitkomt, stond hoog op de verlanglijst. Niet alleen vanwege de lage bijtelling, maar vooral vanwege het hoge gadget gehalte. Nieuwe techniek, nieuwe ervaringen, 100% elektrisch. Daar doen we het voor. De Opel komt echter niet op tijd uit… toen de Lexus ct200h werd aangekondigd, viel ik in eerste instantie voor het model, in tweede instantie voor zijn luxe en afwerking en dat hij hybride is, is mooi meegenomen in de bijtelling.

Om alvast te kunnen wennen aan hybride rijden, leek het verstandig om voor drie maandjes in een hybride voorloopauto te gaan rijden. De uiteindelijke keus is gevallen op de Toyota Auris Hybrid.

Wat moet je, als je er nog nooit in gereden hebt, daar nou van vinden? Hybride auto’s hebben de naam saai te zijn. Ze lijken niet mee te komen in het verkeer, er hangt een zweem van middelmatigheid omheen. Toch met open vizier de auto maar omarmen.. Ik geef toe dat de kleine Auris geen hoogvlieger is qua looks. Lelijk is hij echter ook niet. Dan is het eindelijk dinsdagmiddag 17.00 uur en komt mijn close encounter met het Japanse machientje…

Verrassend!

Naast de auto stand, valt me op dat hij er strak uitziet, robuust zelfs. De deur even openklikken.. Dan de eerste indruk aan de binnenkant. “Over deze auto is nagedacht”, denk ik hardop. Hoogwaardige materialen sieren het interieur, mooie stoffering met contrasterend stiksel, nauwkeurig op elkaar aansluitende dashboarddelen (dat was in de Dodge en de Peugeot wel anders) en een zeer overzichtelijke en rustige layout van de instrumenten. Hier voel ik me meteen thuis en de stoel zit ook nog eens heerlijk!

Een tweede indruk van de binnenkant: ruim! Het is me duidelijk dat de buitenafmeting in vergelijking met de binnenruimte waarschijnlijk inhoudt dat er bijna geen kofferbak is. Later blijkt dit ook zo te zijn, een minpuntje. Eerst maar eens op safari door het binnenste… Als koffieaddict beginnen we met de zoektocht naar de bekerhouders. Die blijken uiterst links en uiterst rechts onder de ventilatieroosters te zitten, het is het bekende systeem uit VW en Audi. Druk op de knop, laadje klapt open en ontvouwt zich tot een perfecte bekerhouder! Makkelijk te bereiken (in de Peugeot zaten ze ONDER de handrem) en zelfs als je een drankje morst, raak je geen vitale delen van de bediening. Daar word ik dus blij van.

Dan het dashboardkastje, welke in twee delen opent.. In het bovenste deel tref ik het Walhalla voor de kilometervreter aan: aux aansluitingen! Hier kun je dus gewoon je USB stick met mp3tjes inprikken en je hebt een eindeloze playlist onder je vingertoppen. Zo hoort het.

Start! eh.. Aan!

Ik besluit om te starten. Starten? Het is een aan- en uitknop. Waar laat ik het kastje van de afstandbediening nu? Gewoon in de jaszak, de auto registreert de aanwezigheid van de afstandbediening en je hoeft die ook nergens in te prikken. Ik druk op de powerknop… Stomverbaasd zit ik voor me uit te kijken. Is hij nu aan? Ik hoor niets. Het dashboard is nu wel verlicht, maar is hij gestart? Een groen tekstje in het instrumentarium zegt “READY”. Hij is er blijkbaar klaar voor. Het kleine, mooi  vormgegeven pookje van de automatische versnelling tik ik naar de “D” (drive). Een bijzondere ervaring, de auto begint zachtjes vooruit te rollen, maar nog steeds zonder enig geluid. We rijden. 100% elektrisch! De Synergy drive zorgt voor de meest optimale prestaties onder diverse omstandigheden. Rij je stapvoets, dan rij je dus elektrisch. Langzaam draai ik de weg op en geef gas bij.. de 1.8 liter VVTi motor slaat dan aan, maar met een zeer beschaafd toerental. We rijden.. en hoe!

Een nieuwe rijervaring

Standaard staat de Auris in ECO mode, zoals beschreven, een samenspel van de benzinemotor en de elektromotor. De automatische traploze versnellingsbak doet zijn werk vloeiend… Je accelereert zonder schokken.. Dat op zich is al een aparte rijervaring. Zo glad, zo comfortabel.. Als een scheermes door het verkeer dus. De display laat zien wat er gaande is in het vooronder. Geef je gas, dan komt de benzinemotor in beeld, neem je gas terug, dan zie je de accu opgeladen worden. Die krijgt zijn stroom doordat de auto de motoren als dynamo gebruikt bij gas terugnemen en remmen. Briljant gewoon.

Een heerlijk soepele rit door de bebouwde kom maakt me blij. Ik stuur de auto naar de B-weg die me straks aansluiting geeft op de A30. Onderweg stop ik nog even op een parkeerplaats: ik wil de EV mode proberen. De 100% elektrische stand, die werkt bij snelheden onder de 45 km per uur. Weer een verrassende en verbluffende rijervaring! Met mijn kop uit het raam gestoken, in de regen, probeer ik te luisteren of de auto een ander geluid maakt dan het rollen van de banden. Niet dus. Helemaal muisstil glijdt de Auris over de parkeerplaats. Waanzinnig gewoon dat dat kan. En ook nog eens emissievrij.

De rit op de B-weg was ook heerlijk, daar kwam het weggedrag goed tot uiting. Dat is ronduit goed te noemen trouwens. Als een skelter kleeft de Auris aan het wegdek, de besturing is direct en makkelijk, het stuur is klein en dik, lekker sportief. Ondertussen betrap ik mezelf erop dat ik zit te lachen. Wat een fijne auto. Waar je tevens aan moet wennen, is dat zodra je flink gasgeeft, de inspringende benzinemotor best wat geluid maakt. Dit is echter over wanneer je de kruissnelheid hebt bereikt en het gaspedaal wat rustiger behandelt. Het samenspel van benzine en elektra zorgen dan voor een stille, aangename rit. Inmiddels bereik ik de toegang naar de A30. Bij de stoplichten ga ik links staan, naast een Volkswagen Passat diesel die rechts staat te ronken…

“Wat doe ik in godsnaam links”, denk ik nog. Die Passat kan ik niet bijhouden en na een paar 100 meter moet ik invoegen naar rechts. Een mooie gelegenheid om de Powermode uit te proberen, besluit ik. De Powermode heeft niets met milieuvriendelijk rijden te maken. In het kleine autootje ligt een volwaardig 1,8 liter benzineblok, die op maximale kracht wordt aangesproken in Powermode. De elektromotor krijgt in plaats van 550 volt een burst van 650 volt voor zijn kiezen. Dat tesamen geeft emissie, draineert de accu, maar brengt 140 pk op de wielen. Vooraf had ik al eens gelezen dat met name de kracht van de elektromotor instant beschikbaar is. Het licht springt op groen en ik vloer het gaspedaal. Een gebrul onder de motorklep gecombineerd met het geluid wat ik associeer met een vertrekkende metro zijn het gevolg. De acceleratie is fenomenaal. Stevig voel ik de rugleuning priemen in mijn ruggegraat en ik blijf het gaspedaal op de bodem houden. Omdat er niet geschakeld wordt, wordt dit gevoel ook niet onderbroken. De auto blijft maar versnellen met een imposant geluid, alsof je een beest van de ketting gehaald hebt. Rationeel weet ik dat de Auris nooit sneller kan acceleren van 0 tot 100 dan in 10 seconden. Dezelfde prestatie als de Dodge. Maar gevoelsmatig is het meer, omdat je geen kans krijgt om jezelf als bestuurder even terug te pakken, door de intervallen van het schakelen.

Bij 170 kilometer per uur laat ik het gas los, mijn rijbewijs is me lief namelijk. In de spiegels zie ik niets. Geen Passat, geen ander verkeer. Wat een rush is dit. Zwaar onder de indruk bedenk ik me dat de Lexus ct200h en de Auris op hetzelfde platform staan. Things can only get better dus! Een fijn vooruitzicht.

Overtuigend rijplezier

Beheerst vervolg ik mijn weg naar huis, een fijne anderhalf uur durende rit. De auto heb ik inmiddels een kleine week en ik ben dol op hem. In het verleden heb ook ik minachtend naar hybride auto’s gekeken, ook wel een beetje vanwege mijn voorliefde voor dikke Amerikaans bakken met veel motorgeweld. Begrijp me goed, mijn hart ligt nog steeds bij de 6 liter benzineverbranders. Maar ik zet bij deze mijn vooroordelen resoluut aan de kant. Hybride rijden is wat je er zelf van maakt. Het feit dat er een “stout knopje” in de auto zit, dat niets met het milieu van doen heeft, maar puur daar is om de bestuurder even te trakteren op iets extra’s, maakt het voor mij meer dan leuk.

 

Slotconclusie: ik ben “om”. Hybride rijden heeft er een fan bij. Bij deze alvast mijn excuses aan de ecorijders wiens naam ik aan het bezoedelen ben door als een dolle, al bumperklevend en volgas door het land te kruisen in een hybride auto.

 

object width=”640″ height=”385″>