Archive for the eindhoven Category

Paradijsvogel

Posted in eindhoven, Persoonlijk on augustus 31, 2017 by vandraeckensteijn

Ter nagedachtenis aan Anja Wittenbernds

Op 26 augustus 2017 stonden er een paar engelen om je heen om je mee te nemen, Anja. Geen tijd meer om dag te zeggen, geen tijd om te laten weten hoeveel je van iedereen houdt. Het was voorbij, het aardse leven. Met het vertrek kwam ook het grote achterlaten. Het achterlaten van je pijn, lichamelijk en geestelijk. Het laatste gevecht geleverd, niet verwacht, toch overvallen door het onvermijdelijke. Voor ons achterblijvers betekent het dat we het met de mooie herinneringen zullen moeten doen.

De Achterhoekse connectie
Wat hebben we gelachen, om onze gedeelde roots. Van jou mocht ik nooit in het Achterhoeks typen naar je, tenminste, niet in het openbaar. Ze zouden maar zo kunnen denken dat je van “de boerderieje” kwam. Muziek van Normaal draaien, om je te sarren. Maar ook genieten over en weer, van nummers die een speciale betekenis hebben, elkaar in vertrouwen vertellen wat er dan achter dat nummer schuilt voor gevoel.

Ouwe kookgek
Met je ellenlange verhalen over kookprogramma’s, lekker eten, spannende topkoks, rare topkoks, domme topkoks en vooral excentrieke topkoks. “Ene Anthony Bourdain” luidde dan weer een anekdote in over een gastronomische wan- of heldendaad van deze kok. Je was er dol op. Niet voor niets liet je een Japans keukenmes op traditionele wijze smeden, speciaal voor jou. “Soms moet je jezelf ook eens iets gunnen”. Mee eens Anja.

Doorgaan tot het bittere eind
Je was een bijzonder en lief mens, Anja. Je hunkerde naar liefde, maar gaf dat nooit toe. Je genegenheid naar mensen toonde je door een niet afnemende drang om hulp te bieden. In elke vorm ook: van geestelijke support tot uren die je bereid was belangeloos te investeren, om zaken bij anderen op de rit te krijgen. Soms voel ik me schuldig, dat ik niet meer tijd heb gemaakt voor je. In de waan van de dag, in de drukte van het opstarten van een eigen zaak, is er veel aan signalen onopgemerkt voorbij gegaan. Sorry daarvoor Anja, alhoewel ik weet dat je me nu zit uit te lachen daarboven. Toch hebben we veel gelachen, om de futiliteiten van het leven. Humor. Het middel tegen alles en voor alles. Het was jouw panacé.

Bloedend hart
Het allerbelangrijkste in je leven waren je kinderen en door onfortuinlijke zaken zag jij die niet zo vaak als je zou willen. Maar in gedachten was jij elke minuut van de dag bij je kanjers. De trots waarmee jij over hen vertelde, sprak boekdelen. De kroon op je gevoel voor hen waren sieraden die je door een echte smid liet maken, met de namen van je schatten erin. Met interesse volgde je hun doen en laten en wat hield je toch veel van hen als moeder. Je vertelde vol vuur over de boekjes die je aan het schrijven was, speciaal voor hen. Zodat later, als je er eens niet meer zou zijn, er toch nog iets was van mama. Later werd nu helaas… De boekjes zijn niet af, maar jouw leven was ook nog niet klaar. Toch was het blijkbaar tijd om te gaan.

Begenadigd schrijfster
Meer dan eens heb je je hulp aangeboden, als ik weer eens “te druk” was met stapels teksten produceren. Die hulp kon ik niet aannemen, om meerdere redenen. Een van de redenen was dat jij zo’n eigen, mooie stijl van schrijven had, dat “men” zou zien dat het niet mijn teksten zijn. Je had net Blauwspraak opgericht, je eigen communicatiebureautje. Grote plannen met een bescheiden onderneming, van een evenzo bescheiden vrouw.

Anja, jouw leven was te kort. Dankjewel voor jou, voor alles. We koesteren je in onze harten en zoals het een communicatie expert betaamt…

…geef rustig een teken van boven, als je daar zin in hebt. Ik zal trouw naar de sterren kijken. Tot ooit lieverd.

xxx
Draeck

Mijn hart gaat uit naar haar kinderen. Gecondoleerd en sterkte met het verlies.

Advertenties

Open brief aan Saskia Ploeg: “Het valt mee hoor!”

Posted in eindhoven with tags , , , , on augustus 7, 2016 by vandraeckensteijn
Alexander Tihonov / Shutterstock.com

Alexander Tihonov / Shutterstock.com

Beste Saskia,

Ik las in het ED je brief, waarin je de Eindhovenaren oproept om “iets” te doen aan het verdwijnen van een aantal diensten en faciliteiten. Zaken die voor jou typisch Eindhovens waren, op het moment dat je door omstandigheden naar Amsterdam verhuisd bent.

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik snap dat je na al die jaren een cultuurshock beleeft, lieve Saskia. Want als er één stad in Nederland onderhevig is aan evolutie, dan is het Eindhoven. Het fijne is dat ik jou dit meedeel in de hoedanigheid van niet Eindhovenaar. Als geboren en getogen Gelderlander woon ik echter op de grens met Brabant en dankzij Social Media zit het zwaartepunt van mijn vriendenkring in Eindhoven. Derhalve ben ik regelmatig te vinden in jouw oude stad en ik kan je zeggen dat ik mijn hart verpand heb aan 040.

Juist vanwege de stadsdynamiek is Eindhoven voor mij een meer dan interessante plaats en ik laat me elke keer weer verrassen door mijn Eindhovense vrienden, die vol trots en met liefde en plezier laten zien wat voor nieuws er te beleven valt. Zo dronk ik afgelopen zaterdag de beste kop koffie ooit in een nieuw etablissement en had ik een gesprek over merkbeleving, waarbij ik leerde dat Eindhoven voor grote merken DE stad is voor het stichten van Flagship stores. Gewoon even twee dingen die me zo te binnen schieten.

Je brief ontroert me, omdat je ogenschijnlijk zoveel gevoel voor Eindhoven hebt gehouden, dat je je druk maakt om die fijne plaats. Mijn tip is dan ook: verruil vaker het Amsterdamse voor het Eindhovense en leer Eindhoven opnieuw waarderen. Wellicht dat je alvast verhuisdozen kunt kopen.

Tot ziens in Eindje, Saskia!

Met bourgondische groet,

Jan van Draeckensteijn