Archive for the Nieuws Category

Drone Delivery

Posted in Fantasie, Nieuws, Persoonlijk, Robotica with tags , , , , , on december 10, 2015 by vandraeckensteijn

Goedenmiddag met Drone Distributors Nederland.. Mevrouw Jansen, klopt het dat u een van onze drones in gijzeling hebt?

-Ja! Het pakje wil nie loskomme van de grijperts!

Als u hem weer laat gaan dan halen we hem binnen, maken uw pakje los en sturen een goede drone meteen terug. Met het pakket.

-Flikker op. Me Uggs zitten in die doos. De laatste stond er op de siet.

U bedoelt de site?

-Ja de siet ja

Dat heet site. Website. SITE.

-Zalando. Mijn man is nu bezig trouwens met een bankschroef..

Dat hebben we in de gaten. Mijn collega Herman, die de drone bestuurt, ziet momenteel via zijn VR bril uw man aan komen lopen met een ijzerzaag.. u gaat toch niks kapot maken?

-Die Uggs motten d’r uut!

Ik hoor net dat uw man gestruikeld is in de schuur..

-Daar trap ik niet in he

Kunt u niet even gaan kijken.. hij ligt half in beeld en volgens Herman is er een fles wasbenzine die open stond op hem gevallen. Wat een rommelig schuurtje…

-Ik ga echt niet naar binnen daar.. dan zien jullie mijn ook nog. En ik heb iets aan wat niet veur iedereen is.

Oh dat goedkope sletterige speelsetje zeker wat u vorige week bij Christine Leduc besteld had..

-Hoe witte gij da?!

Dat zie ik hier in uw orderoverzicht.

-Maar dat verklaart nog niks!

Herman heeft even gekeken voor het slaapkamerraam boven. Omdat er niemand beneden was om het pakket aan te nemen.

-Schandalig!!! Ik ga een klacht indienen!

Weet u wat schandalig is? Dat uw man net bukkend in beeld kwam toen Herman in wilde zoomen in full HD. Aambeien zo groot als gehaktballen. Gat-ver-damme.

-Wij smeren anders ELLEKE navend!

Jah.. zucht.. met Clearanus van Etos Online. Kun je er net zo goed mayo op kachelen.

-Minde gij da? Wa mok dan hebben?

Ik zou SpertiPlus nemen. BN’ers bestellen die vaak..

-Geer en Goor ook?

Dat mag ik niet zeggen mevrouw Jansen. Privacy he. Uw man heeft overigens vlam gevat nu. Hij is wel wakker. Zwaait nu met een brandende arm rakelings langs onze drone. Kunt u toch niet even..

-Ik ga er wel heen

Ja we hebben u in beeld. Kunt u eerst even de bankschroef losmaken? Ja! Fijn. Dankuwel.

-Ik ga NU mijn man blussen! Blijf even hangen.

Sorry we moeten gaan..

-NEE!!!

We komen terug! Ik moet hangen nu.

image

-Met mevrouw Jansen…

Ja met Zalando hier. Zeg die geretourneerde Uggs hebben we weggegooid. Zonde. Het laatste paar.

-WAAROM!!!???

Rookschade. Goedenmiddag.

Advertenties

de Ruimte blijkt eindig

Posted in Nieuws, Persoonlijk with tags , , , , , on juli 18, 2015 by vandraeckensteijn

deruimte-tegel-40x40cm-2

De titel is niet bedoeld om een discussie uit te lokken over het al dan niet eindig zijn van ons universum. Vanmorgen zag ik een email notificatie van een nieuw blogstuk van CoachSander, vriend en metgezel op vele reizen naar onbekende bestemmingen in de geest. Sander kondigt in zijn blogstuk het einde aan van zijn Ruimte. De zeer bijzondere praktijkruimte in een oud gebouw van Philips, te Eindhoven. Hier valt te lezen wat “de Ruimte” inhoudt, Sander legt dat mooier uit dan ik het kan.

Ik ben in lichte shock na het lezen van zijn blogstuk. De Ruimte, die mag gewoon niet weg, vind ik. Meteen daarna begint er een film aan goede herinneringen te spelen in mijn hoofd. Vragen schieten voorbij. Er blijft een hoofdvraag hangen: “waarom vind ik het zo erg dat de Ruimte er straks niet meer is?”. Is één van de onderwerpen waar ik met Sander over praatte, niet: “waarom mensen niet van verandering houden en hoe hen dat blokkeert”? Ja. Als Sander nu naast me zou staan, kreeg ik een draai om mijn oren, vanwege het vast willen blijven houden aan het oude, in plaats van mezelf te openen voor spannende, nieuwe dingen.

Biechtlust
De Ruimte dus. De eerste keer dat ik er binnen mocht gaan, was een bijzonder ervaring. Een ruimte is in theorie een afgebakend gebied. De Ruimte in Eindhoven is geen gebouw. Het is een stukje van een gebouw, een plaats die vormgegeven is vanuit een gedachtengang, een filosofie van de bedenker. Ondanks dat je er met een meetlint langs de vloer, muren en plafond kunt gaan, is de Ruimte geen afgebakend geheel. Als je voor de eerste keer in de Ruimte bent, in die witte wereld van licht, dan voel je je automatisch een beetje schuldig. Schuldig, omdat de Ruimte onschuld en openheid uitstraalt. Ik ben niet gelovig en heb nog nooit een biechtstoel van binnen gezien, maar de Ruimte maakt je erg biechtlustig. En dat is nou precies wat CoachSander wil bewerkstelligen: dat gasten in de Ruimte zich bescheiden, open en eerlijk opstellen. De Ruimte maakt ruimte. Ruimte voor emotie, begrip en bereidwilligheid. Stilstand wordt opgeheven. Snelheid wordt aangepast naar een niveau, waarbij zijwegen gezien en genomen kunnen worden. Wegen die anders aan ons oog onttrokken zouden zijn geweest.

En nu? Wat nu?
Dat CoachSander en “zijn” Ruimte twee onafhankelijke factoren zijn, is me in de loop der jaren wel duidelijk geworden. De Ruimte is de emanentie van Sander’s geest, waarin de beleving van je eigen aanwezigheid aan verandering blootgesteld wordt. Een voorwaarde voor eerder genoemde noodzakelijke openheid en eerlijkheid. De sereniteit die er heerst, dwingt respect af. Knap ook hoe Sander zelf als een schaduw om de gast heen beweegt, in diezelfde Ruimte.

Hoe kan die man nu verder, zonder dit geweldige instrument? Ik hoor het mezelf hardop zeggen.

E=CT2
De relativiteitstheorie van Sander Vrugt van Keulen. Als CoachSander ergens afscheid van neemt, dan doet hij dat ook volledig. Wat er voor in de plaats komt, is een grote verrassing voor iedereen. Wel weet ik dat hij zal steunen op dezelfde pilaren, die in de Ruimte zorgden voor een ideale situatie om samen Proces, Verbinding en Communicatie te onderzoeken en te bewerkstelligen. Best spannend dus, als dat in een nieuwe jas gestoken wordt.

Adieu, “de Ruimte”

Dankjewel.

Smart Watches: nu kopen of wachten?

Posted in Merken, Nieuws, Persoonlijk with tags , , on maart 15, 2015 by vandraeckensteijn

Als het om gadgets gaat, ben ik net een ekster. In de term “gadget” ligt echter besloten dat het stukje technologie niet per se nut hoeft te hebben. Regelmatig kocht ik elektronica vanwege de “wow” factor, de “wannahave” saus die er overheen lag. Veel van die gadgets liggen echter al een tijdje stof te vangen en zijn niet meer dan stille getuigen van een bijna oncontroleerbare hebzucht als het om toeters en bellen gaat.

Dat brengt mij bij het fenomeen Smart Watch. Is een Smart Watch nou echt nuttig? Ik weet het niet, aangezien ik er nog geen gekocht heb. Wel valt me op dat de fabrikanten massaal inzetten op het sportieve deel van de potentiële klantenkring. Als er iets is wat ik niet verlang van mijn “wearable”, is het wel dat het ding bijhoudt hoe gezond ik ben. Prima als een hartslagmeter, een stappenteller en god mag weten wat voor functie erop zit, als er ook maar andere dingen te doen en te beleven zijn met een Smart Watch.

Apple
Onvoorstelbaar hoe vroeg Apple haar horloge aankondigde. Maakten zij dezelfde fout als Google, met het veel te vroeg geïntroduceerde Glass, inclusief een Beta-testfase die eeuwig leek te duren? Glass is nog steeds niet op de markt en aan alle kanten wordt Google ingehaald door concurrenten. Het is Apple ook een beetje op dezelfde manier vergaan. Als ik de specificaties van het Apple horloge bekijk, dan kan ik binnen 5 minuten een aantal fabrikanten googelen dat een horloge op de markt brengt wat meer kan. Echter: die heten allemaal geen “Apple”. De sterke kant van Apple is in dit geval de achterban, de miljoenen fans van het merk, die blind vertrouwen op alles wat dit bedrijf voortbrengt. De Apple Watch zal ongetwijfeld een succes worden.

Wearable of Smart Watch?
De wereld van de wearables is inmens aan het worden. Wearables zijn natuurlijk alle draagbare stukjes technologie, Smart Watches vallen gewoon onder de categorie wearables. Je kunt wearables kopen die je helpen je sportprestaties in beeld te brengen, je gezondheid te monitoren. Een Smart Watch kan dat vaak ook, maar het hoeft niet. Wat een Smart Watch wel standaard moet kunnen, is je online leven naar je pols brengen. Kijken we naar de Smart Watches die op dit moment te koop zijn (ik laat Apple even in een apart hokje staan), dan zie je dat de meeste horloges gekoppeld moeten worden aan je telefoon via bluetooth. Ergo: de functies die je telefoon heeft, worden doorgegeven aan je horloge en je kunt je telefoon op zak houden. Leuk, zeker als je een surfplank à la Samsung Galaxy Note meezeult. De meeste Smart Watches geven whatsapp, Facebook, twitter en email door. Dat lijkt me handig inderdaad, alhoewel fatsoenlijk terug reageren dan mijns inziens wel weer via de smart phone moet gebeuren. Eigenlijk ben ik niet zo onder de indruk van Smart Watches. Zelfs de stand alone versies, die gebruikt kunnen worden met een sim-kaart en je dus je telefoon er niet bij nodig hebt, voldoen niet aan mijn idee van “wannahave”.

Er is een hele simpele reden voor in mijn geval. Een horloge zie ik persoonlijk als een functioneel sieraad. Een horloge zegt iets over de drager. Het gadget gehalt moet wel superhoog zijn, wil ik een Smart Watch in al haar lelijkheid omdoen. Er zijn zeker Smart Watches die ik voorbij zie komen online, waarvan ik denk: “Dat is zo cool, ik neem het design voor lief”. Dan hebben we het over armbanden die alle berichtgeving met een laserprojector op de bovenkant van je hand projecteren. Of naar onderen toe, op je onderarm. Helaas zijn deze armbanden allemaal nog in de crowdfunding fase en heeft er nog geen één het echte levenslicht gezien.

Toch is er een keerpunt…

Mooi en nuttig
De kop boven dit blogstuk zegt het al: kopen of wachten? Iedereen weet dat als je een “wachter” bent, je nooit iets koopt. De verbeteringen op technologisch gebied volgen elkaar zo snel op, dat je nooit tevreden zult zijn met de huidige status. Toch is er voor mij op het gebied van Smart Watches een punt waarop ik zal instappen. Dat moment wordt bepaald door de combinatie van mooi en nuttig. Natuurlijk is dat smaak afhankelijk en persoonlijk.. Maar mooi en nuttig in MIJN geval betekent dat oude techniek en nieuwe technologie elkaar kruisen. Er wordt aan gewerkt, door een aantal bedrijven.

Ik wacht dus nog heel even en geniet nog een tijd van onderstaand filmpje. Voor mij het startsein om in te stappen in de wereld van de Smart Watch.

Over Deurne

Posted in Nieuws, Persoonlijk, Uncategorized with tags , , , on april 3, 2014 by vandraeckensteijn

wedding-rings-300x262

Deurne…

Lang heb ik getwijfeld of ik nog een blog moest schrijven over de kwestie met betrekking tot de overval op de juwelier in Deurne. Op het moment dat ik deze regel typ, weet ik nog niet of ik dit stuk ook ga publiceren.

Nog even resumerend: een juwelier in Deurne wordt overvallen door gewapende mannen. Zijn vrouw ziet dit thuis via de beveiligingscamera en snelt haar man te hulp met een wapen, waarvoor men geen vergunning heeft, zo blijkt later. Er wordt geschoten, de overvallers overlijden.

Onmiddellijk na het bekend worden van dit drama ontploft social media. Al snel blijkt dat er twee kampen zijn en gezien de heftigheid van het nieuws, is de nuance ver te zoeken. De vrouw van de juwelier, die de fatale schoten gelost heeft, wordt door het ene kamp als held betiteld, het andere kamp vindt dit alles nogal wild west achtig en met name het in huis hebben van een illegaal vuurwapen doet de wenkbrauwen omhoog gaan.

Mijn enige reactie op dit alles was dat ik in het geval van de vrouw waarschijnlijk hetzelfde gedaan zou hebben. In dit soort situaties verliest de ratio het van de emotie. Een groter noodscenario kun je je bijna niet voorstellen.

Ik ga er welgevoeglijk vanuit dat het juweliersgezin hetzelfde wil in het leven als ik, namelijk gewoon een bestaan opbouwen door hard te werken, in de hoop dat je samen met je partner je kinderen goed terecht ziet komen. Na jaren hard werken en opvoeden is het dan de bedoeling dat je het kalmer aan gaat doen en met zijn tweetjes in alle rust kunt genieten van je oude dag samen. SAMEN.

Het had op die kwade dag er alle schijn van dat dat SAMEN wel eens kon veranderen in ALLEEN. Het algemene advies van de politie luidt nog steeds: “In geval van een overval dient u mee te werken, de gevraagde bescheiden af te geven en proberen de kalmte te bewaren.” In theorie is dat een prima methode met grote overlevingskansen. Echter, de statistieken wijzen uit dat overvallen die in Nederland gepleegd worden, steeds gewelddadiger worden en regelmatig een dodelijke afloop kennen voor degene die overvallen is. De drempel om geweld te gebruiken ligt klaarblijkelijk laag en indien een overvaller met een vuurwapen dreigt, nemen de kansen om te overleven aanzienlijk af. Een gespannen situatie, een vinger op de trekker en een verkeerde beweging zijn ingrediënten, die maar zo een einde aan een leven kunnen maken. Voorbeelden hiervan, met name in de juwelierssector, zijn er.

Het juweliersechtpaar is al eens eerder overvallen. Ze konden het navertellen, maar ik denk niet dat ik kan bevatten welke diepe sporen iets dergelijks achterlaat bij mensen. Men heeft na de toenmalige overval de kracht gevonden om door te gaan met de winkel, maar ik kan me voorstellen dat er een voortdurende angst aanwezig was, de angst voor herhaling. Hoeveel geluk moet je hebben als mens om een tweede keer zonder (lichamelijke) kleerscheuren een overval te doorstaan? Neem daarbij in ogenschouw, dat het bellen van de politie soms niet eens gaat, of de alarmknop niet bediend kan worden. En als de politie komt en de overvallers zijn nog binnen, dan zou er een gijzeling kunnen volgen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Dat laatste geldt ook voor de juweliersvrouw. Het is niet voor niks dat men vanuit huis de zaak in de gaten houdt. Het aanschaffen van een illegaal vuurwapen lijkt me ook geen prettige keuze als je een normale winkel te runnen hebt. Toch vond men dat blijkbaar nodig, omdat men zich niet veilig voelde. Volgens mij hoopt iedereen die uit angst een vuurwapen aanschaft, dat deze nooit gebruikt hoeft te worden.

De vrouw in kwestie ziet haar man onder schot gehouden worden op de beveiligingsbeelden. Nog voordat je in zo’n situatie hebt kunnen nadenken, een rationele keuze hebt kunnen maken, zit er adrenaline in je bloed en handelt de geest eigenlijk alleen nog maar op basis van instinct. Met het vuurwapen in de hand snelt ze naar de winkel, in de hoop dat ze niet te laat is. Ik kan me niet voorstellen dat er meer denkwerk aan te pas gekomen is. De vrouw heeft gehandeld vanuit een oergevoel om haar geliefde te beschermen, daarbij zichzelf vergetend, aangezien er terug geschoten zou kunnen worden. Er is mij niet bekend wat zich in de winkel heeft afgespeeld voordat zij schoot. Heeft ze gevraagd aan de overvallers om de wapens neer te leggen? Werd dit beantwoord met schieten of dreigen met schieten? Één ding is zeker: waar twee mensen met vuurwapens tegenover elkaar staan, daar ontstaat een spanningsboog die zelden eindigt in het neerleggen van de wapens. De kans dat één van beide partijen de trekker overhaalt, is bijna 100%. Dan wordt het een “hij of ik” situatie.

Het binnenlopen met een vuurwapen bracht de vrouw automatisch in de “hij of ik” situatie. In dat opzicht geef ik iedereen gelijk, die zegt dat het hebben van een vuurwapen automatisch voor ellende zorgt. Ik ben er echter niet van overtuigd dat in het tegenovergestelde geval de overvallers zonder te schieten de winkel verlaten zouden hebben.

De discussie over wie hier nou slachtoffer is en wie de dader, ga ik uit de weg. Ook de discussie over heldhaftig optreden of moord vermijd ik. Dit verhaal kent alleen verliezers. De last die de vrouw van de juwelier voor de rest van haar leven moet meezeulen is inmens, een straf op zich. Ook het voortbestaan van de winkel is niet gegarandeerd, sterker nog, vind nog maar eens de kracht na dit incident om door te gaan. Die oudedagsvoorziening wordt een lastig thema, al helemaal als de dame veroordeeld wordt.

De overleden overvallers hebben vrienden en familie die nu in diepe rouw gedompeld zijn. Twee moeders en twee vaders vragen zich af waarom hun kind niet gewoon had kunnen werken voor het geld. Ook al waren het criminelen, ook zij worden gemist door hun liefhebbenden.

De juweliersvrouw heeft het leven van haar man gered. Niet meer, niet minder. Op een manier die de wet niet toestaat. Dat laatste is voor mij onbelangrijk. Ik hoop dat het echtpaar de kracht kan vinden om alles een plaats te geven en ze nog lang bij elkaar mogen zijn. Dat hun oude dag niet meer zorgeloos is, blijft een feit.

Ik wens alle betrokkenen veel sterkte toe, ook de familie van de overvallers.

Een verhaal met een staartje

Posted in Niet door de beugel, Nieuws, Persoonlijk with tags , , , , , , on september 9, 2013 by vandraeckensteijn

Wie had ooit kunnen vermoeden dat het blogstuk over de slechte zorg voor onze bejaarden viral zou gaan? Ik niet. De tekst is door mij in een opwelling geschreven, ik kan niet tegen onrecht.
50.000 plus views in totaal. U mag best weten dat ik er een traan om heb gelaten. De vele reacties geven een goed beeld van wat er leeft onder u. Ze verschaffen inzichten vanuit verschillende invalshoeken.

Meer dan eens kwam er een reactie voorbij, waarin geroepen werd dat dit slechts woorden zijn en er toch niets verandert. Deels klopt dat. Echter, de “awareness” onder de mensen in Nederland groeit en men pikt het niet meer. Het toeval wil dat ik al een tijd met radiomaker Wilbert Hermans in conclaaf was over een “next step in blogging”. Vlogging. Ofwel: videobloggen, maar dan in een web tv format.

En toen was daar Jochem de Boer. De man die het web gebruikt als breekijzer om mensen in nood te helpen. Jochem weet deuren te openen bij instanties en het bedrijfsleven en regelt alles recht wat krom is. Zijn terechte opmerking: “Draeck.. Dit is de tweede keer dat jij je gruwelijk boos maakt. Wanneer komen we nou eens in actie?”. In een lang gesprek hebben we gebrainstormed over de web tv plannen. Wilbert, Jochem en ik zijn eruit gekomen samen: The TV Station moet er komen.

The TV Station is inmiddels een feit. Operationeel staan we klaar, het format gaan we volgende week verder bespreken. The TV Station gaat door waar bloggen stopt, gaat vragen stellen die de gevestigde orde op de reguliere zenders zich niet meer kan veroorloven. Wie niets te verbergen heeft, hoeft niets te vrezen. We gaan beerputten opentrekken, al moeten we tot aan de neusgaten in de stront staan.

The TV Station zal als vaste thuisbasis Hotel De Leidhinde hebben, in het Limburgse Leveroy. Mede eigenaresse Lucienne van Ek stelt haar etablissement ter beschikking voor opnames van onze talkshow. Tevens zal zij ook als co-host optreden. Lucienne is naast haar werk in De Leidhinde bekend van diverse publicaties in de landelijke media en een gedreven rot in het vak.

Qua team, teamspirit, originaliteit en durf gaan we het redden. Hoe we fondsen moeten gaan werven is ons nog onduidelijk, vooralsnog doen we het met eigen middelen. Om alles succesvol te kunnen maken, hebben we echter iets heel belangrijks nodig.

Input. We hebben u allemaal nodig voor het aandragen van onderwerpen. Alles wat wij ontvangen wordt discreet behandeld. Vooraf kunnen we niet garanderen dat een onderwerp wat u aandraagt ook uitgewerkt wordt. Laat u echter niet tegenhouden! Stuur ons informatie over misstanden, groot en klein. Bent u klokkenluider? Meldt u zich dan. Wij zijn onafhankelijk en lopen aan niemands lijntje. Wij zijn vooral boos. Furieus vanwege het feit dat er zoveel cover-ups, misstanden, corrupte bedrijven en slecht functionerende instanties zijn.

De camera, een portie lef en een scherpe tong zijn ons wapen.

U kunt ons mailen op info@thetvstation.nl

Tot slot wil ik iedereen die het blog over bejaardenzorg gelezen en gedeeld heeft bedanken. Ook dank voor de vele verhelderende reacties onder het stuk.

Jan van Draeckensteijn

20130909-223048.jpg

 

 

Website The TV Station

Website De Leidhinde

Travis’ Heroes: opgeven is geen optie!

Posted in Nieuws, Persoonlijk with tags , , , , , , , on mei 29, 2013 by vandraeckensteijn

Af en toe denk ik nog wel eens terug aan een blogstuk van Marc Dubach, uit Eindhoven. Een blog waarin hij een positieve vibe beschrijft die hij voelt als hij met jongeren samenwerkt. Jongeren die met hun hoofd boven het maaiveld uitsteken, die durven, die doen. Positieve energie. Ik ken een jongen die aan die beschrijving voldoet.

Travis heet hij. Just Travis. Zo luidde zijn twitternaam ooit. Een bescheiden kerel, 14 jaar oud. Met typische dingen die 14 jarige jongens allemaal hebben, maar ook met een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Met een bevlogenheid als het aankomt op het bereiken van zijn doel. Met passie doet hij “zijn” dingen en geniet met volle teugen. En daar kan ik dan weer enorm van genieten.

IMG-20130521-WA0006

Laatst plaatste ik al een blog over een vriendin die de Alpe d’Huzes ging doen, om geld in te zamelen voor het KWF. Vandaag gaat het over Travis’ Heroes. Want ook Travis gaat deelnemen aan de Alpe d’Huzes en dat is niet de eerste keer voor hem. Samen met een team fiets- en loopfanaten vormt hij Travis’ Heroes, onder de teamleden bevindt zich ook zijn vader, Evert. Vader en zoon doen niet voor elkaar onder in eigenwijsheid en vooral voor hen geldt: Opgeven is GEEN optie. Met die spirit heeft Travis’ Heroes vorig jaar een recordbedrag aan sponsorgeld opgehaald voor het KWF.

IMG-20130521-WA0005

Dit jaar gaan ze weer meedoen en de lat ligt weer hoger dan vorig jaar. Onlangs sprak ik Travis op een feest, waar hij vol vuur vertelde over zijn doel. Ik kon me na het gesprek met hem levendig voorstellen dat Ingrid en Evert, zijn ouders, af en toe met angst en beven toekijken hoe hun zoon op een niet te stoppen manier het avontuur aangaat. Maar: respect… Als je zo jong bent, zo overtuigd bent van het doel waarvoor je je inzet en zulke resultaten behaald, dan ben je in mijn ogen inderdaad een held.

Lees meer over Travis’ Heroes op http://www.travisheroes.nl/

en breng eens een bezoek aan zijn teampagina:

http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/teams/travis-heroes/

Travis kan elke vorm van sponsoring gebruiken, elke gift wordt in dank aanvaard en komt 100% ten goede aan het KWF.

Succes, Travis’ Heroes!!!

315810_103904109721450_100175630094298_31665_1031241344_n

Gezond verstand laten zegevieren #kopschoppers

Posted in Nieuws on januari 23, 2013 by vandraeckensteijn

Schokkende beelden in een video waarin een Eindhovenaar mishandeld wordt. Niet te bekijken zonder dat je maag zich omdraait en woede door onmacht zich meester van je maakt. Social media maakt het verspreiden van dit beeldmateriaal een peulenschil. De kracht van Social media, met als gevolg dat twee daders het ietwat te heet onder de voeten werd en zich hebben aangegeven. Ik juichte bij dat bericht. Eénmaal in handen van de politie zullen de overige namen ook wel opgebiecht worden, daar ga ik toch van uit.

Daar stopt het wat mij betreft. Dat er een maatschappelijke discussie volgt is logisch en de heren mogen wat mij betreft zo zwaar mogelijk bestrafd worden, mits hun schuld bewezen wordt. Woede is echter ook een goede voedingsbodem om te ver te gaan. Sensatiebeluste websites tonen op basis van ongecontroleerde bronnen foto’s van de vermeende daders, met naam en toenaam. Als ze het allemaal ook echt zijn, is dat een geval “eigen schuld, dikke bult”. Echter… zelfs GeenStijl waagt zich niet aan een ferm “dit zijn ze”, door WEL de foto te tonen, maar er toch maar even bij te zetten dat het van een ongecontroleerde bron van twitter afkomstig is, met een link naar het twitteraccount van diegene.

Waar ben je dan mee bezig? Laat de politie het werk verder doen. Inmiddels zijn er al ouders van de op de foto met naam en toenaam vermelde jongens benaderd, misschien al familieleden, vrienden. Social media zijn transparant. En wat willen we ermee? Wraak? Of gaat het om de sensatie? Let wel: ik heb zelf het filmpje ook gedeeld, in de hoop dat de daders gepakt worden. Zo te zien gaat deze misdaad opgelost worden.
Het zijn knapen die zich, om wat voor reden dan ook, te buiten gingen aan excessief geweld. 100% walgelijk en fout. Ik kan me echter indenken dat ouders, broers en zussen van de heren op de foto  met net zoveel walging het filmpje bekeken hebben. Moeten die meesneuvelen? Ook daar is schade. Meer dan iedereen wil horen waarschijnlijk. Nogmaals: ongeverifiëerde informatie als basis om massaal onze woede op te projecteren…

Ik wacht af wat er uit het politie onderzoek komt. En straffen mogen ze de daders zo zwaar mogelijk van me, graag via de heersende Wet. Ondertussen hoop ik dat het slachtoffer aan de beterende hand is. Alle sterkte voor hem en zijn naasten, hopelijk geen blijvende lichamelijke schade. De deuk die je door zoiets geestelijk oploopt is denk ik voor altijd.

 

Update: even een voorbeeld ter verduidelijking van de gevaren van ongecontroleerd namen noemen…

foto