Archive for the Robotica Category

Drone Delivery

Posted in Fantasie, Nieuws, Persoonlijk, Robotica with tags , , , , , on december 10, 2015 by vandraeckensteijn

Goedenmiddag met Drone Distributors Nederland.. Mevrouw Jansen, klopt het dat u een van onze drones in gijzeling hebt?

-Ja! Het pakje wil nie loskomme van de grijperts!

Als u hem weer laat gaan dan halen we hem binnen, maken uw pakje los en sturen een goede drone meteen terug. Met het pakket.

-Flikker op. Me Uggs zitten in die doos. De laatste stond er op de siet.

U bedoelt de site?

-Ja de siet ja

Dat heet site. Website. SITE.

-Zalando. Mijn man is nu bezig trouwens met een bankschroef..

Dat hebben we in de gaten. Mijn collega Herman, die de drone bestuurt, ziet momenteel via zijn VR bril uw man aan komen lopen met een ijzerzaag.. u gaat toch niks kapot maken?

-Die Uggs motten d’r uut!

Ik hoor net dat uw man gestruikeld is in de schuur..

-Daar trap ik niet in he

Kunt u niet even gaan kijken.. hij ligt half in beeld en volgens Herman is er een fles wasbenzine die open stond op hem gevallen. Wat een rommelig schuurtje…

-Ik ga echt niet naar binnen daar.. dan zien jullie mijn ook nog. En ik heb iets aan wat niet veur iedereen is.

Oh dat goedkope sletterige speelsetje zeker wat u vorige week bij Christine Leduc besteld had..

-Hoe witte gij da?!

Dat zie ik hier in uw orderoverzicht.

-Maar dat verklaart nog niks!

Herman heeft even gekeken voor het slaapkamerraam boven. Omdat er niemand beneden was om het pakket aan te nemen.

-Schandalig!!! Ik ga een klacht indienen!

Weet u wat schandalig is? Dat uw man net bukkend in beeld kwam toen Herman in wilde zoomen in full HD. Aambeien zo groot als gehaktballen. Gat-ver-damme.

-Wij smeren anders ELLEKE navend!

Jah.. zucht.. met Clearanus van Etos Online. Kun je er net zo goed mayo op kachelen.

-Minde gij da? Wa mok dan hebben?

Ik zou SpertiPlus nemen. BN’ers bestellen die vaak..

-Geer en Goor ook?

Dat mag ik niet zeggen mevrouw Jansen. Privacy he. Uw man heeft overigens vlam gevat nu. Hij is wel wakker. Zwaait nu met een brandende arm rakelings langs onze drone. Kunt u toch niet even..

-Ik ga er wel heen

Ja we hebben u in beeld. Kunt u eerst even de bankschroef losmaken? Ja! Fijn. Dankuwel.

-Ik ga NU mijn man blussen! Blijf even hangen.

Sorry we moeten gaan..

-NEE!!!

We komen terug! Ik moet hangen nu.

image

-Met mevrouw Jansen…

Ja met Zalando hier. Zeg die geretourneerde Uggs hebben we weggegooid. Zonde. Het laatste paar.

-WAAROM!!!???

Rookschade. Goedenmiddag.

iSobot

Posted in Robotica on augustus 1, 2009 by vandraeckensteijn

Een paar jaar geleden kocht ik “speelgoed” robot Robosapien-V2, ontwikkeld door Marc Tilden, ex nasa researcher. Tilden’s robots maken gebruik van mechanische processen die hij afkeek bij onder andere insecten. Ze functioneren als robot goed, echter de bewegingen zijn ietwat grof en ongecontroleerd. Er is geen kunstmatig en zelfcorrigerend evenwichtsorgaan in de Robosapien serie aanwezig. Lopen wordt mogelijk gemaakt door in het robotlijf een pendule heen en weer te slingeren, zodat de robot in onbalans raakt, overhelt en een voet kan optillen. Een beetje aan het geluk overgeleverd dus. Robosapien-V2 is dan ook meer dan 60 cm hoog om alle techniek te herbergen. Mijn persoonlijke voorkeur gaat echter uit naar mijn laatste aanwinst, iSobot. Deze robot is slechts zo hoog als een blikje fris en heeft een gyroscoop aan boord om te peilen hoe de gewichtsverdeling ten opzichte van de zwaarte kracht is. Alle ledematen zijn met elkaar verbonden door miniscule servo-motoren. Een servo-motor geeft kracht in twee richtingen en geeft feedback aan de centrale processor bij het ondervinden van tegendruk. Dit komt het best tot uitdrukking als iSobot in ruststand staat. Zet je een wijsvinger tegen zijn borst en probeer je hem langzaam achterover te drukken, dan helt hij eerst achterover, maar zodra de servo’s aan de processor hebben doorgegeven dat iSobot tegendruk ondervindt, dan wordt er meteen corrigerend opgetreden en voel je iSobot tegen je vinger aanleunen om weer voorover te komen. Heel erg knap gemaakt en voor robotliefhebbers is dit smulwerk.

The shape of things to come

Posted in Robotica on juli 29, 2009 by vandraeckensteijn

Mensen die me al langer kennen weten dat ik een enorme fan ben van robotica. Een SciFi film met een goeie robotcast gaat er bij mij dan ook zonder mayonaise in. In mijn jeugd spaarde ik allerlei snuisterijen die met robots van doen hadden. Tegenwoordig volg ik de ontwikkelingen in de robotica op de voet en zo af en toe koop ik een speelgoedrobot, mits die vernieuwende technologie herbergt. Wat me opvalt als ik een discussie over robots begin, is dat mensen nog steeds het beeld hebben dat de robot, zoals we die kennen uit de SciFi films, een ver van mijn bed show is. Toch voorspel ik dat wij allemaal in onze tijd nog de introductie van robots in het straatbeeld zullen meemaken. Wat de miniaturisering van de microchip en de steeds quadraterende snelheden van processoren hebben gedaan voor de ontwikkeling van computers, heeft met name constante verbetering van accu’s gedaan voor de ontwikkeling van robots. Een robot “van vroeger” was een blikken man. Dat is het beeld bij de meeste mensen nog steeds. Niets om bang voor te zijn. Nou hoef je van mij ook niet bang voor robots te worden. Sterker nog, ik zie zo’n enorm voordeel in de ontwikkeling ervan, dat het me eigenlijk nog niet snel genoeg gaat. In de robotica onderscheiden we een aantal segmenten:

-Industriële robots. Domme krachten, die  vaak door een externe rekeneenheid aangestuurd worden, bedoeld om slechts “simpele” handelingen te verrichten. De domste kracht is een robotarm die de hele dag in een autofabriek auto’s staat te spuiten, de slimste is een robot die een micro-chirurgische operatie uitvoert. Niet spannend, wel leuk.

-Mobiele ondersteunings units, dit zijn robots die een bepaalde mate van kunstmatige intelligentie hebben meegekregen, maar waar de vorm volledig in teken van de functie staat. Een zelfdenkend en rijdend palletwagentje bijvoorbeeld, een shuttlebus die zelf zijn weg zoekt, een bewakingsrobot die alleen maar bepaalde rondjes hoeft te rijden, scannen, luisteren en zien. Bij die laatste wordt AI gebruikt om onregelmatigheden in situaties te herkennen. Korea is ver met bewakingsrobots. Er zijn “karretjes” die, gewapend met gaskanonnen, voor crowd control worden ingezet. Knappe hooligan die een robot intimideert. Het effect is dan ook dramatisch goed. In Japan kent men een robotnanny, een robot ter grootte van een kinderwagen, die kinderen begeleidt op weg naar school.

-Robotic Add ons, denk aan tilhulpen in verpleeghuizen, of een “robotpak” wat gedragen kan worden, een zogenaamd exoskeleton, waarmee je ongeveer zo sterk wordt als de man van 6 miljoen. De mens fungeert hier als besturing en deze robots zijn ronduit “dom”.

-Androïden. De meest interessante categorie. De androïde boezemt ons over het algemeen de meeste angst in. We spelen een beetje voor schepper namelijk. Vroeger waren er in de ontwikkeling van mensachtige robots enkele drempels die vrijwel onneembaar leken. Het verlanglijstje van eigenschappen voor de ideale androïde ziet er zo uit:

-Mensgelijkend uiterlijk. (Aantal ledematen en gewrichten, lengte en dikte komen zoveel mogelijk overeen met die van de gemiddelde mens)

-Zelfdenkend. (beelden, geluiden, commando’s, alles wordt in een eigen rekeneenheid verwerkt)

-De mogelijkheid om dezelfde bewegingen te maken als een mens

-De mogelijkheid om vrij te bewegen (zonder aan kabels vast te zitten, of het nou gaat om stroom- of datavoorziening)

Met name de laatste optie vormde een drempel die pas sinds kort genomen is. Kunstmatige intelligentie is al lang op een bruikbaar peil. Het probleem bij androïden zat hem in het feit dat de ledematen teveel stroom nodig hadden om een goede, mensgelijkende articulatie mee te krijgen. De eerste androïden zaten vast aan dikke kabelbomen en dat beperkte hen in hun beweging. Door de snelle ontwikkeling van met name de lithium-ion batterij, is het echter mogelijk geworden om zonder problemen genoeg power te leveren aan het systeem. De enige zorg die men had, was om een kunstmatig evenwichtsorgaan te scheppen. Een uitdaging, maar de heuvel is genomen.

De eerste, echt bruikbare en aan alle eisen voldoende androïde robot vond ik zelf Asimo van Honda. De eerste Asimo kon stapvoets lopen, in stereo om zich heen kijken, gezichten herkennen, had gearticuleerde vingers, kon met gevoel iets oppakken en bewoog zich echt als een mens. Eenmaal doorontwikkeld, kwamen daar de volgende functies bij: traplopen, rennen (reteknap, de robot komt echt met beide voeten los van de grond!), advanced obstacle recognition, gezichtsherkenning, stemherkenning.  Door de kleinere, krachtiger batterijen loopt Asimo tegenwoordig niet meer met een rugzak op zijn rug, maar is het een slanke jongen geworden.

Asimo had echter één ding niet: een menselijk gezicht. Het is echt een dotje van een robot, met een bol robotkoppie erop. Niets om bang voor te zijn. Door de miniaturisering van de servomotor echter, is het mogelijk om een robotisch gelaat te maken, waarmee menselijke expressie in een gezicht gelegd kan worden. Combineer die techniek met de kwaliteiten van Asimo en de robot waar iedereen bang voor is, is een feit. Ik zal in volgende topics meer laten zien over androïden. Kijk naar het filmpje en zie wat er nu al bestaat. Het is een kwestie van tijd tot we aan het loket in het gemeentehuis door een robot worden aangesproken die we pas op het tweede gezicht herkennen als robot (ach, weinig verschil met nu). Wat mij betreft gaat de invoering van robots in het dagelijks leven nog niet snel genoeg.