Archief voor schietpartij

Over Deurne

Posted in Nieuws, Persoonlijk, Uncategorized with tags , , , on april 3, 2014 by vandraeckensteijn

wedding-rings-300x262

Deurne…

Lang heb ik getwijfeld of ik nog een blog moest schrijven over de kwestie met betrekking tot de overval op de juwelier in Deurne. Op het moment dat ik deze regel typ, weet ik nog niet of ik dit stuk ook ga publiceren.

Nog even resumerend: een juwelier in Deurne wordt overvallen door gewapende mannen. Zijn vrouw ziet dit thuis via de beveiligingscamera en snelt haar man te hulp met een wapen, waarvoor men geen vergunning heeft, zo blijkt later. Er wordt geschoten, de overvallers overlijden.

Onmiddellijk na het bekend worden van dit drama ontploft social media. Al snel blijkt dat er twee kampen zijn en gezien de heftigheid van het nieuws, is de nuance ver te zoeken. De vrouw van de juwelier, die de fatale schoten gelost heeft, wordt door het ene kamp als held betiteld, het andere kamp vindt dit alles nogal wild west achtig en met name het in huis hebben van een illegaal vuurwapen doet de wenkbrauwen omhoog gaan.

Mijn enige reactie op dit alles was dat ik in het geval van de vrouw waarschijnlijk hetzelfde gedaan zou hebben. In dit soort situaties verliest de ratio het van de emotie. Een groter noodscenario kun je je bijna niet voorstellen.

Ik ga er welgevoeglijk vanuit dat het juweliersgezin hetzelfde wil in het leven als ik, namelijk gewoon een bestaan opbouwen door hard te werken, in de hoop dat je samen met je partner je kinderen goed terecht ziet komen. Na jaren hard werken en opvoeden is het dan de bedoeling dat je het kalmer aan gaat doen en met zijn tweetjes in alle rust kunt genieten van je oude dag samen. SAMEN.

Het had op die kwade dag er alle schijn van dat dat SAMEN wel eens kon veranderen in ALLEEN. Het algemene advies van de politie luidt nog steeds: “In geval van een overval dient u mee te werken, de gevraagde bescheiden af te geven en proberen de kalmte te bewaren.” In theorie is dat een prima methode met grote overlevingskansen. Echter, de statistieken wijzen uit dat overvallen die in Nederland gepleegd worden, steeds gewelddadiger worden en regelmatig een dodelijke afloop kennen voor degene die overvallen is. De drempel om geweld te gebruiken ligt klaarblijkelijk laag en indien een overvaller met een vuurwapen dreigt, nemen de kansen om te overleven aanzienlijk af. Een gespannen situatie, een vinger op de trekker en een verkeerde beweging zijn ingrediënten, die maar zo een einde aan een leven kunnen maken. Voorbeelden hiervan, met name in de juwelierssector, zijn er.

Het juweliersechtpaar is al eens eerder overvallen. Ze konden het navertellen, maar ik denk niet dat ik kan bevatten welke diepe sporen iets dergelijks achterlaat bij mensen. Men heeft na de toenmalige overval de kracht gevonden om door te gaan met de winkel, maar ik kan me voorstellen dat er een voortdurende angst aanwezig was, de angst voor herhaling. Hoeveel geluk moet je hebben als mens om een tweede keer zonder (lichamelijke) kleerscheuren een overval te doorstaan? Neem daarbij in ogenschouw, dat het bellen van de politie soms niet eens gaat, of de alarmknop niet bediend kan worden. En als de politie komt en de overvallers zijn nog binnen, dan zou er een gijzeling kunnen volgen. Een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Dat laatste geldt ook voor de juweliersvrouw. Het is niet voor niks dat men vanuit huis de zaak in de gaten houdt. Het aanschaffen van een illegaal vuurwapen lijkt me ook geen prettige keuze als je een normale winkel te runnen hebt. Toch vond men dat blijkbaar nodig, omdat men zich niet veilig voelde. Volgens mij hoopt iedereen die uit angst een vuurwapen aanschaft, dat deze nooit gebruikt hoeft te worden.

De vrouw in kwestie ziet haar man onder schot gehouden worden op de beveiligingsbeelden. Nog voordat je in zo’n situatie hebt kunnen nadenken, een rationele keuze hebt kunnen maken, zit er adrenaline in je bloed en handelt de geest eigenlijk alleen nog maar op basis van instinct. Met het vuurwapen in de hand snelt ze naar de winkel, in de hoop dat ze niet te laat is. Ik kan me niet voorstellen dat er meer denkwerk aan te pas gekomen is. De vrouw heeft gehandeld vanuit een oergevoel om haar geliefde te beschermen, daarbij zichzelf vergetend, aangezien er terug geschoten zou kunnen worden. Er is mij niet bekend wat zich in de winkel heeft afgespeeld voordat zij schoot. Heeft ze gevraagd aan de overvallers om de wapens neer te leggen? Werd dit beantwoord met schieten of dreigen met schieten? Één ding is zeker: waar twee mensen met vuurwapens tegenover elkaar staan, daar ontstaat een spanningsboog die zelden eindigt in het neerleggen van de wapens. De kans dat één van beide partijen de trekker overhaalt, is bijna 100%. Dan wordt het een “hij of ik” situatie.

Het binnenlopen met een vuurwapen bracht de vrouw automatisch in de “hij of ik” situatie. In dat opzicht geef ik iedereen gelijk, die zegt dat het hebben van een vuurwapen automatisch voor ellende zorgt. Ik ben er echter niet van overtuigd dat in het tegenovergestelde geval de overvallers zonder te schieten de winkel verlaten zouden hebben.

De discussie over wie hier nou slachtoffer is en wie de dader, ga ik uit de weg. Ook de discussie over heldhaftig optreden of moord vermijd ik. Dit verhaal kent alleen verliezers. De last die de vrouw van de juwelier voor de rest van haar leven moet meezeulen is inmens, een straf op zich. Ook het voortbestaan van de winkel is niet gegarandeerd, sterker nog, vind nog maar eens de kracht na dit incident om door te gaan. Die oudedagsvoorziening wordt een lastig thema, al helemaal als de dame veroordeeld wordt.

De overleden overvallers hebben vrienden en familie die nu in diepe rouw gedompeld zijn. Twee moeders en twee vaders vragen zich af waarom hun kind niet gewoon had kunnen werken voor het geld. Ook al waren het criminelen, ook zij worden gemist door hun liefhebbenden.

De juweliersvrouw heeft het leven van haar man gered. Niet meer, niet minder. Op een manier die de wet niet toestaat. Dat laatste is voor mij onbelangrijk. Ik hoop dat het echtpaar de kracht kan vinden om alles een plaats te geven en ze nog lang bij elkaar mogen zijn. Dat hun oude dag niet meer zorgeloos is, blijft een feit.

Ik wens alle betrokkenen veel sterkte toe, ook de familie van de overvallers.