Archief voor zorg

Waar je geest ook dwaalt

Posted in Persoonlijk with tags , on augustus 20, 2016 by vandraeckensteijn

‚ÄčOp tafel ligt een scheerapparaat. Jouw scheerapparaat. Vandaag hebben we besloten dat het ding beneden blijft als de thuiszorg komt. De thuiszorg heeft keurig je tabletten toegediend en is nu boven met je, douchen, aankleden. Ik ben bij je omdat je wederhelft boodschappen doet met jullie dochter, mijn vrouw.


Ik bekijk het scheerapparaat. Hij doet het nog wel, als je op de knop drukt. Maar er missen onderdelen. Je kunt alleen geen afstand doen van het defecte machientje. Even slik ik een brok in mijn keel weg. Dat scheerapparaat, dat ben jij. Het ging snel nadat de diagnose er officieel kwam. Van een trotse, zelfstandige man, naar een bange, afhankelijke versie van jezelf.

De “goede” momenten zijn het ergst. Die duren namelijk te kort om al jouw vragen te beantwoorden over je situatie. Ze duren net lang genoeg om je te troosten en samen te huilen. Ik weet dat jij dit niet had gewild. Ooit vertelde je dat als het zover zou komen, je er liever niet meer zou zijn. Maar zo werkt dat niet met dementie. Het is een keiharde sluipmoordenaar. Als je het punt hebt bereikt waarvan je zelf altijd zei dat je daar nooit wilde belanden, heb je al geen controle meer over je geest.

Er worden nu dingen geregeld voor je. Eigenlijk alles. Reizen is een belasting, lopen zelfs al. Alles komt je onbekend en vreemd voor, behalve de dingen die diep geworteld zitten. Je huis. Je tuin. Je vrouw. De rest komt en gaat als mistige flarden. De familie concentreert zich op volgende stappen, of er een mogelijkheid is om samen met je liefde van je leven in een zorginstelling terecht te komen. In een helder moment gaf je aan dat alles afgepakt wordt van je. Dat kunnen we niet verzachten. Het is waar. Je leeft nu andermans leven, je wordt geleefd.

De wensen van een dementiepatient zijn bijna altijd onuitvoerbaar, omdat daarvoor mensen, dingen en plaatsen uit een ver verleden terug gehaald zouden moeten worden. Morgen bestaat niet. Er is alleen toen en het mistige heden.

Wat me goed doet is dat je heel heftig en primair reageert op een arm om je heen. Een knuffel. Dat maakt dat er momenten zijn waarop geluk even aanwezig is.

Behoedzaam leg ik het scheerapparaat weer terug. Ik wil niet dat er nog meer aan kapot gaat. Op ebay heb ik al gezocht naar een nieuwe, ook gevonden. Niet besteld echter, ik weet dat je die toch niet gaat gebruiken. Het stuk herkenning van het oude machientje is namelijk veel te belangrijk voor jou.


Knuffel en ik hou van jou, waar je geest ook dwaalt
.

Advertenties

Een verhaal met een staartje

Posted in Niet door de beugel, Nieuws, Persoonlijk with tags , , , , , , on september 9, 2013 by vandraeckensteijn

Wie had ooit kunnen vermoeden dat het blogstuk over de slechte zorg voor onze bejaarden viral zou gaan? Ik niet. De tekst is door mij in een opwelling geschreven, ik kan niet tegen onrecht.
50.000 plus views in totaal. U mag best weten dat ik er een traan om heb gelaten. De vele reacties geven een goed beeld van wat er leeft onder u. Ze verschaffen inzichten vanuit verschillende invalshoeken.

Meer dan eens kwam er een reactie voorbij, waarin geroepen werd dat dit slechts woorden zijn en er toch niets verandert. Deels klopt dat. Echter, de “awareness” onder de mensen in Nederland groeit en men pikt het niet meer. Het toeval wil dat ik al een tijd met radiomaker Wilbert Hermans in conclaaf was over een “next step in blogging”. Vlogging. Ofwel: videobloggen, maar dan in een web tv format.

En toen was daar Jochem de Boer. De man die het web gebruikt als breekijzer om mensen in nood te helpen. Jochem weet deuren te openen bij instanties en het bedrijfsleven en regelt alles recht wat krom is. Zijn terechte opmerking: “Draeck.. Dit is de tweede keer dat jij je gruwelijk boos maakt. Wanneer komen we nou eens in actie?”. In een lang gesprek hebben we gebrainstormed over de web tv plannen. Wilbert, Jochem en ik zijn eruit gekomen samen: The TV Station moet er komen.

The TV Station is inmiddels een feit. Operationeel staan we klaar, het format gaan we volgende week verder bespreken. The TV Station gaat door waar bloggen stopt, gaat vragen stellen die de gevestigde orde op de reguliere zenders zich niet meer kan veroorloven. Wie niets te verbergen heeft, hoeft niets te vrezen. We gaan beerputten opentrekken, al moeten we tot aan de neusgaten in de stront staan.

The TV Station zal als vaste thuisbasis Hotel De Leidhinde hebben, in het Limburgse Leveroy. Mede eigenaresse Lucienne van Ek stelt haar etablissement ter beschikking voor opnames van onze talkshow. Tevens zal zij ook als co-host optreden. Lucienne is naast haar werk in De Leidhinde bekend van diverse publicaties in de landelijke media en een gedreven rot in het vak.

Qua team, teamspirit, originaliteit en durf gaan we het redden. Hoe we fondsen moeten gaan werven is ons nog onduidelijk, vooralsnog doen we het met eigen middelen. Om alles succesvol te kunnen maken, hebben we echter iets heel belangrijks nodig.

Input. We hebben u allemaal nodig voor het aandragen van onderwerpen. Alles wat wij ontvangen wordt discreet behandeld. Vooraf kunnen we niet garanderen dat een onderwerp wat u aandraagt ook uitgewerkt wordt. Laat u echter niet tegenhouden! Stuur ons informatie over misstanden, groot en klein. Bent u klokkenluider? Meldt u zich dan. Wij zijn onafhankelijk en lopen aan niemands lijntje. Wij zijn vooral boos. Furieus vanwege het feit dat er zoveel cover-ups, misstanden, corrupte bedrijven en slecht functionerende instanties zijn.

De camera, een portie lef en een scherpe tong zijn ons wapen.

U kunt ons mailen op info@thetvstation.nl

Tot slot wil ik iedereen die het blog over bejaardenzorg gelezen en gedeeld heeft bedanken. Ook dank voor de vele verhelderende reacties onder het stuk.

Jan van Draeckensteijn

20130909-223048.jpg

 

 

Website The TV Station

Website De Leidhinde